جمعه 30 تیر 1396
تاریخ انتشار : 29 تیر 1394 - 09:56:32
سه حوزه مهم برای همکاری بعد از توافق هسته‌ای

ایربان- موضوعاتی که هرکدام از هفت کشور حاضر در مذاکرات درباره آن دارای نظر و مهم‌تر از آن دغدغه‌های جدی هستند. سه موضوعی که عبارتند از تروریسم، مواد مخدر و البته بحث انرژی.

سه حوزه مهم برای همکاری بعد از توافق هسته‌ای

به گزارش پایگاه خبری-تحلیلی ایربان و به نقل از روزنامه اعتماد از زبان عباسعلی منصوری آرانی، ٢٢ ماه مذاکره هسته‌ای با شش قدرت جهانی حتی اگر به نزدیکی مواضع عمومی طرفین دخیل در مذاکرات هم منجر نشده باشد، رهیافتی به سوی درک متقابل این طرفین بوده است. به این معنا که اکنون می‌توان به‌روشنی دید که این شش قدرت جهانی به همراه کشورمان به شکلی بی‌سابقه توان درک و هضم مفاهیم موردنظر یکدیگر را در عرصه سیاست‌ورزی پیدا کرده‌اند. توانی که البته حد نهایی آن همچنان در فاصله‌ای دوردست‌تر قرار دارد.

حل پرونده هسته‌ای اما موضوعات جدیدی را برای همکاری‌های متقابل پیش‌روی طرفین درگیر در مذاکرات می‌گذارد. موضوعاتی که هرکدام از هفت کشور حاضر در مذاکرات درباره آن دارای نظر و مهم‌تر از آن دغدغه‌های جدی هستند.

سه موضوعی که عبارتند از تروریسم، مواد مخدر و البته بحث انرژی. در تمام این سه حوزه کشورهای موثر در مذاکرات هسته‌ای دارای اختلافات استراتژیک و تاکتیکی جدی هستند. یعنی هم در نگرش آنها به کلیت موضوع تفاوت‌های فاحشی دیده می‌شود و هم در نظرگاه آنها نسبت به روش‌های حل و فصل آن. این اما نباید تبدیل به موقعیتی ناامیدکننده برای حل‌و‌فصل این مشکلات این سه حوزه شود.

این وضعیت در ابتدای آغاز به کار دولت یازدهم درباره پرونده هسته‌ای کشورمان نیز وجود داشت. آن زمان تفاوت دیدگاه‌ها، چه در قبال کلیت موضوع و چه درباره شیوه‌های حل و فصل آن حتی بسی بیش از تفاوت‌ها در قبال سه موضوع و معضل یاد‌شده بود. آن زمان حتی در مواردی مثل پذیرش حق غنی‌سازی طرفین درگیر، گاه تا ١٨٠ درجه با یکدیگر دچار اختلاف‌نظر بودند. اما چه چیزی باعث شد که در پی مسیری ٢٢ ماهه این اختلاف‌نظرها جای خود را به یک توافق حداکثری بدهد؟  

به نظر من سه عامل در این بین زمینه‌ساز این اتفاق‌نظر شد؛ اول از هرچیز وجود یک احساس مشترک از رنجی که حیات اختلافات دامنه‌دار به طرفین مذاکرات وارد می‌کرد. آنها به روشنی علاقه‌ای به ماندن در آن وضعیت تخاصمی نداشتند. نکته دوم اتفاق‌نظر بر سر لزوم حل مساله و سوم هم اتفاق نظر بر سر شیوه حل آن که همان گفت‌وگوهای دیپلماتیک بود. جمع این سه زمینه نهایت در یک فرآیند ٢٢ ماهه به وضعیتی منجر شد که تا پیش از روی کار آمدن دولت یازدهم از تصور ناظران سیاسی به‌دور بود. همین زمینه‌ها حتی با وجوهی گاه قوی‌تر در قبال سه موضوع تروریسم، مواد مخدر و انرژی وجود دارد.

توضیح زمینه‌های گفت‌وگو و همکاری در هر یک از این حوزه‌ها نیاز به گفتاری مفصل دارد. اما در نگاهی اجمالی می‌توان دریافت که همه این مسائل از دغدغه‌های سیاسی مشترکی است که هفت کشور حاضر در مذاکرات آن را به عنوان مخاطره‌ای جدی شناسایی کرده‌اند. ما هم‌اکنون در تمام این حوزه‌ها با طرف مقابل دچار شکافی در برداشت‌ها و شیوه‌های مدنظر برای حل مشکلات هستیم. اما امروز دو چیز را می‌دانیم. اول اینکه پیچیدگی سیاسی این موضوعات به اندازه مناقشه هسته‌ای حل شده نیست و می‌توان راه‌های سهل‌الوصول‌تری برای حل آن پیدا کرد و دوم هم اینکه با عنایت به تجربه مذاکرات هسته‌ای آگاه هستیم که امکان ثمربخشی گفت‌وگوهای دیپلماتیکی که مبتنی بر یک اراده قوی برای درک دوطرفه باشد، همواره وجود دارد.

بر همین اساس به نظر می‌رسد که میز وزارت خارجه کشورمان نباید بعد از مذاکرات هسته‌ای تا مدت زیادی خالی بماند. این سه حوزه مسائلی هستند که هم مخاطرات آنها برای ما مشهود است و هم افق‌هایی برای حل مسائل مبتلابه آنها وجود دارد//


منبع : روزنامه اعتماد/کد خبر : 212510290494
نظر خود را ارسال نمائید

نام :
آدرس ایمیل :
نظر * :
كد امنیتی : *
 
اگر تصویر ناخواناست را کلیک کنید (اینجا)