چهارشنبه 29 شهریور 1396
تاریخ انتشار : 20 شهریور 1396 - 21:51:24
ایربان گزارش می دهد؛
تولید برق با استفاده از زباله ماهی، ادار انسان و... در دنیا

معصومه ریشهری- در دنیا بسیاری از باقیمانده های موادغذایی با نام زباله دور ریخته می شود. در عین حال که سیاست هایی برای کاهش هرچه بیشتر این ضایعات در دست اجراست، اما پژوهشگران نیز طرح هایی برای تبدیل انبوه زباله مواد غذایی به انرژی سبز ارائه نموده اند که در ادامه مهمترین این طرح معرفی می شوند.

تولید برق با استفاده از زباله ماهی، ادار انسان و... در دنیا

طرح تبدیل زباله ماهی به بیودیزل یا گازوپیل زیستی 

پس از چهار سال همکاری پژوهش گران اروپایی و ویتنامی در کارخانه عظیم پرورش آبزیان، واقع در دلتای مکونگ در جنوب ویتنام، این ایده تبدیل به واقعیت شد. در این کارخانه عظیم، روزانه حدود هشتاد تن زباله ماهی باقی می ماند که تبدیل به روغن ماهی می شود که بر اساس آن،  دانشمندان روند تبدیل زباله ماهی به بیو دیزل یا گازوئیل زیستی را آغاز کردند.

تیجا پالمن، شیمی دان  در رابطه با این طرح به یورونیوز بیان نمود “ما به روغن ماهی، متانول و کاتالیزور قلیایی اضافه می کنیم و از به هم زدن و حرارت دادن این مخلوط، بیو دیزل به دست می آوریم  به این ترتیب ما ابتدا روغن ماهی را در دستگاه پمپاژ می کنیم و رآکتور آنرا مخلوط و گرم می کند.

بعد مخلوطی از متانول و کانالیزور آماده نموده و این مخلوط را به روغن ماهی اضافه می کنیم. سپس حاصل آن را چند بار با آب شستشو می دهیم و بیودیزل را از آن جدا می کنیم. لازم به ذکر است که ظرفیت نهایی این کارخانه ، تولید روزانه سیزده تن بیودیزل است.

بیودیزل محصول این کارخانه می تواند روزانه یکصد و پنجاه مگاوات در ساعت برق تولید کند که به نظر پژوهشگران برای تامین انرژی خود کارخانه و نیز انرژی مورد نیاز مناطق اطراف که زندگی مردم آنها وابسته به فعالیت های ماهیگیری است، کافی خواهد بود. همچنین به صفر رساندن زباله مواد غذایی، حفظ محیط زیست و دست یابی به توسعه پایدار به مزیت های این طرح  باید اضافه نمود.

صنعت گوارش بی هوازیان

توسعه پایدار متکی بر بازیافت زباله مواد غذایی، در انگلستان  نیز، چالش های ویژه خودش را دارد. سایت انرفیش در این رابطه  نوشت: کارخانه ای در انگلستان، روزانه حدود هیجده تن زباله مواد غذایی را به دو هزار و پانصد متر مکعب بیوگاز که بیشتر متان است تبدیل می کند و در تولید برق از آن استفاده می شود.

نام این صنعت “گوارش بی هوا زیان” نام دارد که در آن ترکیبات مختلف زباله مواد غذایی در فضایی بدون اکسیژن توسط میکرو ارگانیسم ها تجزیه و گازهای مختلف حاصل از این روند جدا و ذخیره می شوند.

اما دانشمندان این پروژه  فکر می کنند که این سیستم تا کارآیی هنوز فاصله دارد. آن ها سرگرم پیشرفت در روند کار برای دست یابی به مقدار بیشتری بیوگاز از مقدار معینی زباله مواد غذایی در یک دوره زمانی طولانی تر هستند.

لودویک گردمایر، مهندس مکانیک بیان نمود “ما تا کنون دو عنصر مشخص “ریز مغذی” را که به روند هضم بی هوازی کمک می کنند شناسایی کرده ایم. این دو عنصر سیلیکون و کبالت هستند که ما مقدار کمی از هر دو را وارد سیستم نموده ایم. آزمایش نشان می دهد که این دو عنصر به زنده ماندن باکتری ها کمک می کند و این باعث تولید مقدار بیشتری بیوگاز در زمانی بیشتر اما با مقدار یکسان زباله مواد غذایی می شود.”

تولید زیست پلاستیک از پسماند حبوبات

در ایتالیا دانشمندان برای تولید نوعی زیست پلاستیکِ همساز با محیط از بقایای دانه های حبوبات  بهره می برند که این طرح در قالب یک برنامه پژوهشیِ اروپایی شکل گرفته است.

به گفته یورونیوز در یک مرکز آزمایشگاهی در پارمای ایتالیا، دانشمندان تلاش دارند به پسماندِ حبوبات کنسرو، زندگی و کارکردِ تازه ای ببخشند، چراکه این بقایا، حاوی فیبر و پروتئین گیاهیِ چشمگیری هستند. در این روش، حبوبات پس از شستشو، چرخ می شوند و سپس یک حلاّل طبیعیِ ویژه به آنها اضافه می شود. اِلنورا اومیلتا، شیمیدانِ این آزمایشگاه درباره فرآیندِ کار می گوید: «پروتئین گیاهی در یک حلاّلِ واسطه حل می شود. بعد مرحله جداسازیِ مایع از جامد را داریم، یعنی جداسازی بخشِ حاویِ فیبر از محلول کلی. عصاره استخراج شده ممکن است حاوی مقداری نمک باشد، اما درصدِ پروتئین موجود در آن بسیار بالااست؛ چیزی نزدیک به هشتاد درصد.»

این فرآیند دو مزیت محیط زیستی دارد: نخست آنکه پسماندها بازیافت می شوند و دیگر این که به جای نفت، که ماده اصلی ساخت پلاستیک سنتی است، از منابع تجدید پذیر استفاده می شود. کارگاهی در اسلوونی از چنین دانه هایی برای تولید آزمایشیِ گلدان های کوچک بهره می برد. دانه های زیست پلاستیک در دستگاه تزریق قرار می گیرند، سپس به وسیله حرارت ذوب شده، در قالب های ویژه شکل داده می شوند.

اِوا اشتراسر، یکی از مالکان این کارگاه می گوید: «این محصول می تواند در پوسالِ خانگی (کود حاصل از تجزیه پسماندهای آلی) به چرخه زیستی برگردد. وقتی دیگر نیازی به آن ندارید آن را در پوسال و یا حتی در خاکِ باغچه می گذارید. بعد از سه تا چهار ماه خود به خود تجزیه و جذب خاک می شود»

ساخت ۳۰۰۰ صفحه‌ی خورشیدی از بازیافت بطری‌های پلاستیکی

یک سازمان مردم نهاد در محله فقیر نشین «گارین» در حاشیه بوئنوس آیرس آرژانتین از بازیافت بطری‌های پلاستیکی صفحه‌ خورشیدی ساخته است.

هدف این برنامه تامین بخشی از انرژی مورد نیاز ساکنان این محله محروم است. فردانما می نویسد این یک سامانه خانگی هوشمند ولی ساده است و از بازیافت قوطی و بطری نوشابه و همچنین کارتن‌های شیر ساخته شده است. با گرم شدن لوله‌های ذخیره انرژی خورشیدی، آب گرم به مخزن نگهداری جریان پیدا می کند. داوطلب‌ها، لوله های آب را با رنگ سیاه رنگ کرده اند تا گرمای خورشید را جذب کنند و در نبود گاز و برق، آب در طول شب گرم بماند.  هدف سازمان مردم نهاد «سوماندو انرجیاز» ساختن ۳۰۰۰ صفحه خورشیدی در سال برای این خانواده‌ها است.

تولید برق از ادرار

پژوهشگران موفق شده اند به کمک ادرار بازیافت شده، برق لازم برای تلفن های همراه و لامپ ها را تامین کنند.

تحقیقات در این باره از سه سال پیش آغاز شده و با کسب نتایج موفقیت آمیز، قرار است این پروژه بزودی در تعدادی از اردوگاه های پناهندگان در آفریقا اجرا شود.

دکتر جاناتان وینفیلد معاون مرکز بیوانرژی بریستول انگلستان، با نشان دادن قسمتی از ادرار جمع آوری شده و متصل به پیل های سوختی میکروبی می گوید: «اینجا ما مقداری ادرار داریم که آن را داخل محل ادرار می ریزیم. از این لحظه، دیگر ادرار یک زباله مایع نیست بلکه ماده اولیه مورد نیاز پیل های سوختی میکروبی محسوب می شود. در درون این پیل های سوختی باکتری هایی وجود دارد که از این ادرار استفاده می کنند و به تجزیه شیمیایی آن و تولید الکترون می پردازند. ما این الکترون ها را به عنوان الکتریسیته و انرژی، ذخیره می کنیم. ما همچنین سیستمی داریم که با این الکتریسیته، موبایل ها را شارژ می کند.»

جشنواره موسیقی گلاستونبری انگلستان فرصت خوبی برای آزمایش نتیجه این تحقیقات در مقیاسی گسترده بود.

به این ترتیب در سال های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ میلادی تیم هایی از مرکز بیوانرژی بریستول توالت هایی در محل برگزاری جشنواره نصب کردند. پیل های سوختی میکروبی نیز در همان محل نصب شدند. در این جشنواره که به مدت ۵ روز برگزار می شد حدود ۱۷۵ هزار نفر حضور داشتند.

به محض جمع آوری ادرار شرکت کنندگان جشنواره، پیل های سوختی میکروبی شروع به کار کردند و چراغ های همان توالت ها از برق تولید شده توسط این پیل ها روشن شدند.

پروفسور یوهانس ایروپولوس، مدیر مرکز بیوانرژی بریستول می گوید «فناوری استفاده از ضایعات تغذیه برای تولید انرژی یک فناوری فوق العاده است زیرا ماده اولیه آن به فراوانی وجود دارد و در این باره هیچگاه کمبودی احساس نخواهد شد. این فناوری به سوخت های فسیلی یا چیز دیگری نیاز ندارد. تنها چیزی که نیاز دارد زباله های انسانی است که به عنوان منبع تامین الکتریسیته استفاده خواهد شد.»

مدیر اسبق پسماند تهران معتقد است که  نیروگاه اتمی بوشهر، ۱۰۰۰ مگاوات برق تولید می‌کند درحالی که در کشور پیشرفته‌ای مثل آلمان در حال حاضر بیش از ۸ هزار مگاوات برق از بیومس کودهای شیمیایی و زباله‌های شهری گرفته می‌شود.. این در حالی است که هر تهرانی به طور میانگین ۸۰۰ تا ۹۰۰ گرم زباله تولید می کند.

با مرور این مطالب  در ذهن خود این پرسش مطرح می شود که سهم و جایگاه ما در تولید انرژی سبز از زباله ها، ضایعات و هرچیز دور ریختنی چقدر است؟

 


کد خبر : 36348200696
نظر خود را ارسال نمائید

نام :
آدرس ایمیل :
نظر * :
كد امنیتی : *
 
اگر تصویر ناخواناست را کلیک کنید (اینجا)