جمعه 26 مرداد 1397
تاریخ انتشار : 19 اسفند 1396 - 11:22:02
کهور امریکایی، خوزستان را بیشتر به مرگ نزدیک می کند
پایگاه خبری- تحلیلی ایربان- . هر کجا درختان کهور امریکایی دیده می‌شود در نزدیکی‌اش دهها درخت کهور ایرانی و کنار و آکاسیا در حال زوال و خشکیدگی است، چراکه همه آب مورد نیاز این درختان بومی توسط ریشه‌های عمقی کهور امریکایی جذب شده تا این درخت سرپا و شاداب بماند.
 
کهور امریکایی، خوزستان را بیشتر به مرگ نزدیک می کند
چرا کهور امریکایی مهاجم است؟
پرویز گرشاسبی، معاون آبخیزداری و امور بیابان سازمان جنگل ها و مراتع می‌گوید: در خوزستان نزدیک به 350 هزار هکتار کانون تولید گرد و غبار داخلی داریم که حدود 220 هزار هکتار آن تا همین چند سال پیش هورهای فصلی و مراتع آباد بوده که با طغیان رودخانه زهره سیراب شده و مانع بلند شدن گرد و غبار می‌شدند، اما امروز آب از بالادست با سدهای دیگر در رودخانه جاری نیست و مادامی که آبی تخصیص نیابد اوضاع بر همین منوال است. او تأکید می‌کند که نمی‌توان با درختکاری به تنهایی جلو ریزگرد را گرفت ضمن اینکه این مناطق پیشتر تالابی بوده و درختکاری در درازمدت به‌تنهایی جواب نمی‌دهد و حتماً باید 650 میلیون مترمکعب حقابه این هورها تأمین شود.
 
 
با این حال بخش‌های وسیعی از کانون‌های تولید گرد و غبار خوزستان در سال‌جاری زیر کشت گونه مهاجم و غیر بومی کهور امریکایی رفته است. گیاهی که از سال‌ها پیش از انقلاب وارد ایران شد و در زمان کوتاهی بخش‌های وسیعی از مناطق جنوبی و حتی جزایر را در برگرفت. کهور امریکایی گونه ایست که حتی گوسفند و شتر هم از خوردن آن امتناع می‌کند و محلی‌ها می‌گویند این گونه سمی است. از طرف دیگر گسترش ریشه‌های این درخت در اعماق زمین باعث شده تا آب را از هر کجا برای خود تأمین کند و مانع رشد سایر گونه‌های بومی شده است. هر کجا درختان کهور امریکایی دیده می‌شود در نزدیکی‌اش دهها درخت کهور ایرانی و کنار و آکاسیا در حال زوال و خشکیدگی است، چراکه همه آب مورد نیاز این درختان بومی توسط ریشه‌های عمقی کهور امریکایی جذب شده تا این درخت سرپا و شاداب بماند.
 
 
حالا خوزستان به طور گسترده‌ای زیر کشت یک گونه مهاجم است. حسین آخانی در این باره می‌گوید: متأسفانه حتی برنامه دارند تا 500 هزار هکتار از بیابان‌های خوزستان را زیر کشت این درخت ببرند که فاجعه است امروز حتی در عربستان و امارات هم دارند این درخت را ریشه کن و حذف فیزیکی می‌کنند. ولی متأسفانه سکوت سازمان محیط زیست به‌عنوان متولی اصلی حفظ تنوع زیستی باعث شده تا سازمان جنگل‌ها به‌طور گسترده‌ای این درخت را در مناطق جنوبی کشور گسترش دهد.
 
 
به‌گفته او دامنه اکولوژیکی این درخت بسیار گسترده است و می‌تواند خود را با هر نوع خاکی با هر میزان شوری وفق دهد و آب را از زیر زمین برای خود تأمین کند. او می‌گوید: حضور این درخت باعث شده هر کجا کهور باشد درختان بومی ما بسرعت خشک و حذف شوند حتی اخیراً مقاله‌ای در مالاریا ژورنال به چاپ رسیده که عامل جذب پشه آنوفل که ناقل بیماری مالاریاست همین درخت است و هر کجا این درخت در افریقا بوده همانجا در گستره‌ای 65 درصدی آنوفل هم بوده است.
 
 
تالاب خشکیده آب می‌خواهد نه کهور امریکایی
آخانی می‌گوید: تالاب خشکیده نیاز به آب دارد نه کهور امریکایی. باید آب را به اینجا برسانیم و این فرصت را به طبیعت بدهیم تا با گیاهان شورپسند علفی کم کم طبیعت خودش را احیا کند در این صورت گرد و غبار و لایه‌های رسی بستر تالاب‌ها هم دیگر به هوا بلند نمی‌شود. او افزود: من هفته گذشته در جلسه‌ای به مسئولان متذکر شدم که باید جلو کشت این گیاه در ابعاد وسیع گرفته شود و تنها راهکار کنترل غبار، احیای تالاب است. او افزود: امروز خوزستان بسرعت به سمت مرگ می‌رود و ما باید مشکل را حل کنیم نه اینکه با کشت گیاه مهاجم، مشکل جدیدی برای استان ایجاد کنیم ولی متأسفانه تا بحرانی ایجاد می‌شود مسئولان عجولانه تصمیم می‌گیرند و نظرات کارشناسی را اصلاً لحاظ نمی‌کنند.
آخانی می‌گوید: برای کاشت این درختان غیربومی و مهاجم و کنترل گرد وغبار خوزستان حدود 600میلیارد تومان می‌خواهند هزینه کنند اما متأسفانه حاضر نیستند حتی 5درصد این مبلغ را صرف تحقیقات دانشگاهی‌ها برای یافتن گونه مناسب بومی برای کاشت در اطراف این هورها کنند. در حالی که با یک مبلغ 30میلیارد تومانی که اگر به‌ چند دانشگاه اختصاص دهند محققان می‌توانند بسیاری از گونه‌های بومی را اهلی و آماده معرفی به‌ عرصه کنند اما متأسفانه همیشه گونه‌های غیربومی و آسیب زا را ترجیح دادند و دیگر به‌عواقب آتی این گونه‌ها نمی‌اندیشند.
 
چرا روز درختکاری و چرا 15 اسفند؟
حتماً این پرسش خیلی از ماست که چرا این روز به نام درختکاری معروف شده و اینکه آیا چنین روزی فقط مختص ما ایرانیان است تا نهالی بکاریم؟ در ایران، سال‌هاست که روز 15 تا 22 اسفند ماه از سوی سازمان جنگل‌ها و مراتع کشور به‌عنوان «هفته منابع طبیعی» نامگذاری شده که نخستین روز این هفته یعنی 15 اسفند «روز ‌درختکاری‌» است. اما در برخی کشورها مثل ایالات متحده روز درختکاری ابتدا در سال 1872 و در ایالت نبراسکا و در تاریخ 10 آوریل (21 فروردین)، توسط فردی به نام J.Sterling Morton برگزار شد. گفته می‌شود که در آن روز بیش از یک میلیون درخت کاشته شده است اما بعد از مدتی این تاریخ به آخرین جمعه ماه آوریل انتقال یافت.
 
 
در حال حاضر در بیشتر کشورهای دنیا روز درختکاری برگزار می‌شود. البته تاریخ این روز با توجه به آب و هوا و اقلیم هر کشور متفاوت است و عمدتاً بیشتر سعی می‌کنند تا در موقعی از سال این کار را انجام دهند که درخت قابلیت رشد را داشته باشد. به‌همین دلیل در آلمان، مصر، پاکستان و مکزیک روز درختکاری به‌ترتیب در روزهای 5 اردیبهشت، 26 بهمن، 27مرداد و دومین پنجشنبه از ماه جولای انتخاب شده است.
 
 
در ایران نیز از سال‌های پیش از انقلاب روز 15 اسفند با توجه به نزدیکی بهار به‌عنوان روز درختکاری معرفی شده است و هرساله میلیون‌ها نهال یک تا 4 ساله در سراسر کشور از عرصه‌های بیابانی و دامنه‌های کوه ها گرفته تا مناطق شهری توسط مسئولان منابع طبیعی و شهرداری‌ها توزیع و با مشارکت مردمی غرس می‌شود. صرف نظر از اینکه درختکاری سنت دیرینه ما ایرانیان بوده اما اینکه چه گونه‌ای و اینکه کجا بکاریم و چطور آن را مراقبت و نگهداری هم کنیم مهم است. چیزی که تاکنون به آن کمتر توجه شده، برای همین هرساله میلیاردها تومان صرف کاشت نهال‌هایی می‌شود که گاه نکاشتن این درختان منفعت بیشتری برای محیط زیست دارد تا کاشتن‌شان! آنچه این روزها مرسوم شده کاشت انواع غیر بومی درختان و درختچه‌ها و گاه استفاده از گونه‌های مهاجم در طبیعت ایران و در شهرها و روستاهاست. بی‌توجه به اینکه چه میزان آب مصرف می‌کنند و چه پیامدهایی در درازمدت از خود باقی می‌گذارند.
 
 
 
 

منبع : روزنامه ایران/کد خبر : 46767191296
نظر خود را ارسال نمائید

نام :
آدرس ایمیل :
نظر * :
كد امنیتی : *
 
اگر تصویر ناخواناست را کلیک کنید (اینجا)